96 kişi kendisini tutuyor, 5 arkadaşı var.
|
|
istanbul11512 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
lost3754 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
kedi sevenler3658 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
80s3199 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
HELP FOR CHILDREN2507 üyesi var. üyelik serbest. |
bir tohum toprağı eşeliyor,
bir kuş, feryâd ediyor,
martının özgürlüğü dediğin nedir ki?
ve bir çiçeğin,
daldan koparılmışlığı.
bir dalın rüzgardan kırılmışlığı kadar,
sitemkâr;
asi sor(g)ulara gebedir hayat!
bir yolculuğun peşisıra takıyorum;
hüzün; benim gölgem
ve ben hüznün peşinde bir gölge...
nicedir kayıbım;
unutulmuş kalabalıklarda anılmıyor adım!
âh kayıp adım, hayat;
adım, adım...
Gerçek seven sensen eğer
Görmesin yar hiç kimseler
Korkum,sana nazar değer
Çıkma bennsiz gün yüzüne
Sensiz aşkı kim dilensin
Şu gönlümü bir bilensin
Her an merak edilensin
Çıkma bennsiz gün yüzüne
Serden yere hep bakarlar
Duruşuna ad takarlar
Seni üzer laf atarlar
Çıkma bennsiz gün yüzüne
Kalbim dışa duysa da kin
Elde gezer adın lakin
Dikkat et sen elden çekin
Çıkma bennsiz gün yüzüne
Sanma bennim safsatamdır
Kulu bozann kem ortamdır
Sonra dersin bu hatamdır
Çıkma bennsiz gün yüzüne
1. mektup: lîsân-i hâl
düş'e kaldı düşlerim.
hiç'sel mekânlarda bir iç çekiş,
dokunulmamış el gibisin.
aşk sersefil âvâre, yollara vurgun. her sokak ve köşebaşında, sen varsın sanıyorum. yanılgı ve hüsrân arasında, gidip geliyor duygularım gündüz ve gece arasında. yani aşk; adını anarken şehrin sokak aralarında, bir yolcunun düşlerini omuzlayıp sırtıma, seni arıyor, aşk seni…
sersefîl duygulara müstear sen: değil misin ey; her lahzâ adını anarken kendimi bulup kaybettiğim. eşyânın her zerresine adını koymuşken var'lığın, yok'luğuna râm olduğum değil misin sen aşk. en çok gel'sen olur, duymuyor musun ey, yok'a karıştı zaman.
âvâre gecelerde uykusuz, her bakan yüzde göz, söylenmemiş söz gibisin. seni zaman'la bir anıyorum. adını koyuyorum zamana, hiç geçmiyor. kanatları hiç yorulmamış bir güvercin gibi, özgürlüğe adını koyan yanların var senin. yûsuf düşleri büyütüyorum sol yanımda. hiç acımıyor zannediyorum ama nedense hep bir yanımı acıtan aşk: sen…
kulaklarımda dinmeyen ahenk. sesine sesim,
sözlerime karıştı tek hecen. sana seslendim,
geceler boyu belki gelirsin diye beklemek, yalân…
ondandır bu arayış, uyanmak istemediğim bir düş'e yakınlığım. bir ömür uyumak adının her hecesinde, ölmek soluğumun soluğun değdiği yerde aşk: sana seslenmek senin adınla, hiç olmasan da var etmek seni, yaşatmak aşk ile…
bilmek gerek bazen, söylemek istemesen de. sussan da geceler boyu, konuşmak yine seninle, sessiz hecelerde. bir sen bir ben bilirim okumayı oysa / ve öyle ya: anlaşılır bir lisandır söz ancak, aşk konmuşsa adı. rengini bütün renklere boyamışlığı, adını bütün adlara karıştırmışlığı bundan…
ne kadar geç kaldık / ya da hiç gelmedik. sanırım ki, kader bir bilmeceye benzer çözmeye çalıştıkça içinde kaybolunan paradoks. buldukça kaybediyorum seni evet. biraz yalan, biraz doğru. yalanlandıkça doğrulanan, doğruldukça, karşı(sı)nda eğilen mîm…